براى دستيابى به توازن قابل قبول در نورپردازى بايد روشنائى نسبى چراغ‌ها را کنترل کرد. اين کنترل به طرق مختلف انجام مى‌شود:
- با نوع و توان چراغ انتخاب شده
- با تنظيم فاصلهٔ چراغ تا موضوع
- با استفاده از پراکنده‌ساز‌هاى نور
- با تغيير تمرکز نور (نقطه‌اى کردن نور يا پراکنده کردن نور)
- با انتخاب چراغ‌هائى از يک مجموعه نور چندچراغه
- با استفاده از ديمر (کاهنده) براى کنترل شدت نور
اگر چه بدون ديمر نيز مى‌توان به پرداخت نورى مؤثر دست يافت اما بهبود کيفيت تکنيکى و هنرى نورپردازى به امکانات کامل کنترل نور نياز دارد تا مقادير نوردهي، توازن نوري، تنظيم چراغ‌ها براى صحنه‌هاى مختلف و پرداخت حالت‌هاى صحنه تحت کنترل باشد.
 

- ابزار کنترل نور شامل:
ديمرهاى تايريستور (يکسوساز با کنترل - سيليکون - SCR) عموماً براى کنترل چراغ‌هاى تنگستن يا کوارتز به‌کار مى‌روند. اين ديمرها در نمونه‌هاى نسبتاً ارزان و با امکانات قابل حمل در دسترس هستند. کارآئى آنها زياد و کنترل بسيار ساده است؛ وظيفهٔ ديمرها ايجاد تغيير در روشنائى (شدت نور) چراغ‌ها در محدودهٔ امکانات دستگاه است.
تايريستور وسيله‌اى نيمه‌هادى است که جريان ورودى چراغ را بر اساس 'تپه‌هاى راهنما' که به آن وارد شده کنترل مى‌کند. عملکرد ديمر‌هاى قديمى اشکالاتى را از جمله 'صداى چراغ' (ارتعاش فيلامان با صداى زياد) يا القاء صوتى در ميکروفن‌ها پديد مى‌آورد. اما با تحول ابزارهاى مربوط به ديمرها چنين اشکالاتى ديگر وجود ندارد.
روش‌هاى کاهش - افزايش الکتريکى که با سيستم‌هاى مقاومتي، انتقالى و واکنشى عمل مى‌کنند پيشرفت بسيار داشته است و کاربردهاى فراوانى در استوديوهاى تلويزيونى يافته‌اند.
 

- ميز کنترل نور (ديمر)
اصولاً قطع و وصل منفرد يا جمعى چراغ‌ها و تنظيم شدت نور آنها به‌طور منفرد يا دسته‌جمعى با ميز کنترل نور انجام مى‌گيرد. به‌طور مثال، ممکن است نورپرداز چند درصد از نور کامل يک چراغ را مورد استفاده قرار دهد. از اين‌رو در کنار دسته‌‌هاى فيدرميزديمر شماره‌هائى از ۰ تا ۱۰ نوشته شده است (شمارهٔ ۰ خاموشى چراغ و شمارهٔ ۱۰ نور کامل آن را نشان مى‌‌دهد). معمولاً دسته‌هاى فيدر در حدود عدد ۷ قرار مى‌گيرند تا اولاً در صورت نياز به نور بيشتر بتوان شدت بيشترى را انتخاب کرد و ثانياً با تمرکز شدت معمولى نور چراغ عمر آن را طولانى‌تر کرد.
ميزهاى ديمر کوچک قابل حمل و نقل هستند و غالباً به‌وسيلهٔ چرخ روى کف استوديوها حرکت مى‌کنند. ميزهاى نور پيچيده‌تر، از تکنيک‌هاى ديجيتال استفاده مى‌کنند و مى‌توانند اطلاعاتى مثل شدت‌هاى نسبى و زمان خاموش و روشن شدن چراغ‌ها را در حافظهٔ خود نگاه دارند. در زمان مورد نظر اين اطلاعات به‌طور دستى يا فشار يک کليد قابل استفاده است. به‌طور خودکار نيز مى‌توان فرمان‌هاى اجرائى را از کارت‌هاى اطلاعات يا نوار صوتى به ميز نور منتقل کرد.