تلویزیون‌های بودار: پخش رایحه‌هایی

دانشمندان دانشگاه کالیفرنیا فناوری را ابداع کرده اند که بودار بوده و می تواند در حین پخش فیلمهای مختلف رایحه هایی را متناسب با تصاویر در فضا پراکنده کند.
به گزارش خبرگزاری مهر، محققان گروه تحقیقات و تولید شرکت سامسونگ، این فناوری جدید را قدمی جدید در قلمرو واقعیت مجازی می دانند. در سال 1960 فیلمسازی ماجراجو تلاش کرد فناوری مشابهی را ارائه کند و برای این کار در حین پخش یک فیلم رایحه های مختلف را از طریق لوله هایی ویژه به داخل سالن سینما و در کنار صندلی های سالن هدایت می کرد این اولین و آخرین فیلمی بود که در قالب ترکیبی رایحه و تصویر پخش شد.
محققان دانشگاه کالیفرنیا با در نظر گرفتن خطاهای موجود در تکنیک این کارگردان توانستند چهره ای عملی تر به این فناوری بخشیده و ابزار الکتریکی جدیدی ابداع کنند. به گفته این محققان در ابداع جدید به جای فعال سازی مکانیکی از فعال سازی الکتریکی استفاده شده است زیرا ترکیب آن با سیستمهای پخش کنونی راحت تر است.
این ابزار گنجایش بیش از 10 هزار مایع متفاوت و مجزا را دارد که هر یک درون مخازن کوچکی ذخیره شده اند. زمانی که فعال سازی صورت می گیرد، کابلی که از میان مخازن عبور کرده مایع مورد نظر را داغ می کند.
با داغ شدن مایع آغاز به تبخیر می کند و بخار ایجاد شده به دیواره های مخزن فشار می آورد به طوری که مقداری از این بخار از منافذ کوچکی که بر دیواره مخازن قرار گرفته به بیرون نفوذ می کنند. آزمایش بر روی این ابزار نشان داد افراد می توانند رایحه ایجاد شده توسط این فناوری جدید را از فاصله 30 سانتیمتری از نمایشگر احساس کنند.
با این همه هنوز تمامی 10 هزار رایحه در این ابزار جدید وجود ندارد و در صورتی که شرکتی مانند سامسونگ این تحقیقات را ادامه داده و راهی را برای ترغیب مصرف کنندگان برای خریداری تلویزیونهای بودار بیابد، برای جمع آوری تمامی رایحه های روزانه به سرمایه زیادی نیاز خواهد داشت.
بر اساس گزارش فاکس نیوز، بسیاری از این رایحه ها نیز ترکیبی بوده و به صورت معمولی تولید نمی شوند، برای مثال مایعی وجود ندارد که بوی پیتزا بدهد اما محققان معتقدند در صورتی که تقاضای آن به وجود بیاید، فردی برای ساخت آن اقدام خواهد کرد.

حکایت آموزنده!

روزی تصمیم گرفتم که دیگر همه چیز را رها کنم. شغلم ‏را، دوستانم را، زندگی ام را!
به جنگلی رفتم تا برای آخرین بار با خدا ‏صحبت کنم. به خدا گفتم: آیا می‏ توانی دلیلی برای ادامه زندگی برایم بیاوری؟
و جواب ‏او مرا شگفت زده کرد.
او گفت : آیا درخت سرخس و بامبو را می بینی؟
پاسخ دادم : بلی.
فرمود: ‏هنگامی که درخت بامبو و سرخس را آفریدم، به خوبی از آنها مراقبت نمودم. به آنها نور ‏و غذای کافی دادم. دیر زمانی نپایید که سرخس سر از خاک برآورد و تمام زمین را فرا ‏گرفت اما از بامبو خبری نبود. من از او قطع امید نکردم. در دومین سال سرخسها بیشتر ‏رشد کردند و زیبایی خیره کننده ای به زمین بخشیدند اما همچنان از بامبوها خبری نبود. ‏من بامبوها را رها نکردم. در سالهای سوم و چهارم نیز بامبوها رشد نکردند. اما من ‏باز از آنها قطع امید نکردم.
در سال پنجم جوانه کوچکی از بامبو نمایان شد. در ‏مقایسه با سرخس کوچک و کوتاه بود اما با گذشت ۶ ماه ارتفاع آن به بیش از ۱۰۰ فوت ‏رسید. ۵ سال طول کشیده بود تا ریشه ‏های بامبو به اندازه کافی قوی شوند.. ریشه هایی ‏که بامبو را قوی می‏ ساختند و آنچه را برای زندگی به آن نیاز داشت را فراهم می ‏کرد.
‏خداوند در ادامه فرمود: آیا می‏ دانی در تمامی این سالها که تو درگیر مبارزه با ‏سختیها و مشکلات بودی در حقیقت ریشه هایت را مستحکم می ‏ساختی. من در تمامی این مدت ‏تو را رها نکردم همانگونه که بامبوها را رها نکردم.
‏هرگز خودت را با دیگران ‏مقایسه نکن. بامبو و سرخس دو گیاه متفاوتند اما هر دو به زیبایی جنگل کمک می کنن. ‏زمان تو نیز فرا خواهد رسید تو نیز رشد می ‏ کنی و قد می کشی!
‏از او پرسیدم : من ‏چقدر قد می‏ کشم.
‏در پاسخ از من پرسید: بامبو چقدر رشد می کند؟
جواب دادم: هر ‏چقدر که بتواند.
‏گفت: تو نیز باید رشد کنی و قد بکشی، هر اندازه که ‏بتوانی…