فرا رسیدن چهلمین روز (اربعین) شهادت سرور و سالار شهیدان، حضرت امام حسین (ع) تسلیت باد.

 

امشب شب

اربعین مصباح هداست

دل یادحسین بن علی

شیر خداست

پروانه به گردشمع حق

پر زد و سوخت

امشب شب یاد

عشقیاء و شهداست

گزارش‌های پژوهشی

 

 

ویژگی تلویزیون این است که در آن مخاطب می‌تواند اخبار و گزارش‌ها را همراه با تماشای تصاویر دنبال کند. به این ترتیب همه شواهد و حقایق در یک گزارش خبری با تصاویر ثبت شده است.
این در حالی است که بخش عمده‌ای از گزارش‌های پژوهشی بر اساس گفته‌های منابعی بدون نام ساخته شده است که مایل نیستند صدایشان ضبط شود یا تصویرشان نشان داده شود. گاهی این گزارش‌ها با استفاده از مدارکی به دست می‌آید که بخشی از آن لو رفته یا با صحنه‌سازی یا روش‌های نامتعارف به دست آمده است.
در چنین شرایطی ساختن یک گزارش تلویزیونی بر اساس این شواهد کار بسیار مشکلی است.
مت پراجر، خبرنگار بی‌بی‌سی، توضیح می‌دهد چطور در سال ۲۰۰۹ گزارش پژوهشی‌اش درباره مرگ کودکان در منطقه دانکستر را تهیه کرد.
او در حال تهیه گزارش درباره مرگ کودکی در هرینگی در شمال لندن بود که متوجه شد در نهادهای محلی که مسئول رسیدگی به کودکان هستند مشکلات ساختاری وجود دارد. او فهمید که در عرض چهار سال هفت کودک مرده بودند که پنج مورد از این مرگ‌ها در فاصله دوازده ماه آخر رخ داده بود.
قدم اول در ساخت چنین گزارشی تحقیق دقیق درباره همه جزئیات مربوط به موضوع گزارش است.
"باید با هر کسی که ممکن است دراین باره چیزی بداند حرف بزنید و از او در مورد ریزترین جزئیات موضوع بپرسید. این کار بسیار مشکلی است. وقت زیادی می‌گیرد و هزینه‌اش هم زیاد است. اما این تنها راه ساخت چنین گزارشی است. این تنها روش برای فهمیدن دیدگاه‌های مختلف درباره یک موضوع است."
تعجبی نداشت که کسانی که به نوعی درگیر مرگ کودکان در دانکستر بودند نمی‌خواستند با مت در این باره صحبت کنند. مت درباره روش مصاحبه با شاهدانی که می‌خواستند محرمانه با او صحبت کنند اینطور توضیح می‌دهد: "بسیار مهم است که قبل از اینکه مصاحبه شروع شود دو طرف درباره شرایط انعکاس این مصاحبه به توافق رسیده باشند و اطمینان‌های لازم در این باره به مصاحبه‌شونده داده شود."

ولی مصاحبه محرمانه چیست؟
"مصاحبه محرمانه یعنی شما از مصاحبه‌شونده در گزارش خود نامی نمی‌برید و هویت او را برای دیگران فاش نمی‌کنید. من با چند نفر برای این گزارش مصاحبه کردم که اصرار داشتند من جایی نگویم که با آن‌ها صحبت کرده‌ام چون ممکن بود به این ترتیب هویت آن‌ها فاش شود."
دو نکته مهم دیگر: یادداشت زیاد بردارید و آدرس شخصی منابع خود نظیر ایمیل، شماره تلفن منزل و موبایلشان را همیشه همراه داشته باشید.
مت پراجر گزارش خود را برای برنامه نیوزنایت Newsnight می‌ساخت. این برنامه یکی از پربیننده ترین برنامه‌های خبری در بریتانیا است. تهیه‌کنندگان برنامه نیوزنایت به سرعت متوجه شدند که خیلی‌ها برای تصفیه حساب‌های شخصی می‌خواهند درباره این موضوع با برنامه همکاری کنند.
با امتناع شهردار از مصاحبه، شرایط به سمتی می‌رفت که گزارشی یک طرفه ساخته شود.
مت وضعیت را اینطور به یاد می آورد: "خیلی‌ها برای حمله به شهردار صف کشیده بودند. ولی ما روایت او را از این قضیه نداشتیم. در نتیجه مجبور بودیم با افراد دیگری در شورای شهر که نسبت به او نظری مثبت داشتند صحبت کنیم و سعی کنیم طرف دیگر داستان را هم بشنویم و مطمئن شویم بی‌طرفانه به گزارش نگاه می‌کنیم."
نکته مهم دیگر این بود که با توجه به ماهیت جدی اتهام‌هایی که درگزارش مطرح می‌شد، از همان اوایل کار یک حقوقدان از طرف بی‌بی‌سی همراه تیم بود.
مت می‌گوید: "هدف شما درنهایت باید کشف حقیقت باشد."
بعضی سردبیرها ممکن است زیاد مایل به ساخت چنین گزارش‌هایی نباشند. چون ساخت این گزارش‌ها وقت‌گیر و هزینه‌بر است و از ابتدا هم صد در صد معلوم نیست که در نهایت به نتیجه برسد. همه این‌ها همراه با این خطر که کسانی که در گزارش به آن‌ها اتهامی وارد شده ممکن است بخواهند از برنامه شکایت کنند، هر سردبیر محتاطی را از ساخت چنین گزارشی منصرف می‌کند.
در این شرایط توصیه مت این است: "مایوس نشوید. تا جایی که می‌توانید شواهد و جزئیات بیشتری جمع‌آوری کنید. این که فقط بگویید "بودار به نظر میاد" یا "مطمئن نیستم ولی یک خبرهایی هست" کافی نیست. شما در نهایت باید یک پرونده از مدارک و اسناد درست کنید. کار سختی است، پاداش آن کم است، دیر نتیجه می‌دهد و گزارش شما هم سریع پخش نمی‌شود اما وقتی پخش شود واقعاً لذت بخش و راضی کننده است."

چگونه انگیزه از دست رفته را برگردانیم؟

 

 

آیا اخیرا برای انجام هر کاری، بی انگیزه هستید؟ شده است، هنگام انجام کار روزمره، فکر کنید در حال کندن کوه هستید؟ آپارتمان تان نامرتب است؟ دیگر حوصله آشپزی ندارید؟ نمی توانید رژیم سالمی را دنبال کنید؟ گرچه افسرده یا غمگین نیستید اما انگیزه ای برای کار ندارید؟
اگر جواب یکی از سوال های بالا مثبت باشد، ادامه مطلب برای شماست. در اینجا توصیه هایی برای بازگردانی انگیزه از دست رفته تان داریم.
برگرداندن بی انگیزگی کاری مشکل است، زیرا فاکتورهای زیادی در آن دخیل هستند. اما ساده ترین راه برای برگرداندن آن، انجام دادن کارهایی است که دوست دارید انجام دهید. مشکل اینجا است که وقتی کم انرژی هستید و نیاز به اراده برای شروع یک کار خاص دارید، انگیزه شما، به سمت کاری های راحت تر مانند خوردن غذا یا تفریح کردن متمایل می شود. آزاد گذاشتن بیش از حد انگیزه، فقط مشکل را بدتر و بازگشت به کار را مشکل تر می کند. پس چه باید کرد؟
جواب ساده است. ابتدا، باید علت کم انگیزگی را دقیقا مشخص کنید و سپس راهی را پیدا کنید تا انگیزه تان را به طریقی برگردانید. در زیر سه نابود کننده اصلی انگیزه را آورده ایم:

 

ادامه نوشته

رسانه‌های دیجیتال قابل حذف نیستند، قانون می‌خواهند

   

سال گذشته در چنین روزهایی، دکتر محسن اسماعیلی، عضو حقوقدان شورای نگهبان و استاد حقوق بین الملل ارتباطات در نشست بررسی جایگاه رسانه‌های دیجیتال در نظام جامع رسانه ای کشور در سومین نمایشگاه بین‌المللی رسانه‌های دیجیتال که در محل مصلای تهران برگزار شده بود، شرکت کرد و به تشریح اهمیت و جایگاه رسانه‌های دیجیتال و نحوه قانونمند کردن آن پرداخت.                  ادامه صفحه بعد

ادامه نوشته

فناوری آموزشی

 

- مقدمه :

موضوع این مقاله ضرورت گنجاندن آموزش سواد رسانه ای در نظام آموزش و پرورش کشور است . چگونه می توان سواد رسانه ای را همه گیر کرد ؟ اعتقاد بر این است که که برای کسب مهارت سواد رسانه ای باید همانند سواد خواندن و نوشتن و یا ریشه کن کردن بی سوادی ، اقدامی ملی صورت پذیرد . یعنی به همان نسبت که مسئولان آموزشی نسبت به آموزش خواندن و نوشتن مردم احساس مسئولیت می کنند . باید مهارت آموزی در نحوه استفاده از انبوه اطلاعات را نیز سرلوحه کار خود قرار دهند . در حال حاضر هر روز شکاف بین افراد باسواد سنتی و آنان که توانایی کار با رایانه و استفاده از اطلاعات روزآمد را دارند ، بیشتر می شود . برای از بین بردن این فاصله و در واقع کمک به افراد جامعه ، باید کلاس های آموزشی ویژه و مداوم برای تمام افراد جامعه که درگیر تحقیق و آموزش هستند برگزار شود .

باتوجه به پیشرفت های به دست آمده در زمینه فناوری اطلاعاتی ، نحوه آموزش و ساختار آموزش باید به صورت اساسی و ریشه ای متحول شود .

استفاده از فناوری های متفاوت آموزشی برای آموزش بهتر و سریعتر باید سر لوحه کار مسئولان آموزشی قرار گیرد ، تا بتوان در حداقل زمان ممکن افراد بیشتری را از آموزشهای فراهم آمده بهره مند ساخت . امکانات رایانه ای و اینترنت روشهای متعدد آموزشی را فراهم آورده است که باید از آن برای آموزش همگانی و به ویژه سواد رسانه ای استفاده کرد . بنابراین خط و مشی ها و سیاست های آموزشی باید بر آموزش دانش آموزان و دانشجویان و همچنین عموم مردم در استفاده بهینه از امکانات اینترنتی قرار گیرد . در نهایت فرایند یادگیری جامعه باید اصلاح شود تا در دنیای متحول داخلی همگان بتوانند از امکانات و اطلاعات و یافته های بشری برای پیشرفت های بیشتر و دائمی استفاده کنند در این مقاله ضمن طرح مبانی نظری این استراتژی آموزشی بین آموزش سواد رسانه ای مواردی برای رسیدن به سواد اطلاعاتی عمومی که آموزش و پرورش مجری آن است پیشنهاد می گردد .

ادامه نوشته

نمونه هایی از شروع برنامه توسط مجریان

سلام و شروع مجری صحنه :از فریبا علومی یزدی 2:

به نام حضرت دوست که هر چه هست از اوست و به شکر وجود ذی جود که قلب تپنده همه دوستی هاست.

دوستان ، یاران سلام . سلامم به گرمای دستت ای دوست . دلم لحظه ای با دلت روبروست. بگو عاشقی تا سلامت کنم . تمام دلم را یکجا به نامت کنم.


سلام و شروع مجری صحنه :از فریبا علومی یزدی:

به نام آن که بندگان را به خطاب کرامت با هزاران لطافت می نوازد و به سوی خود می نماید و می خواند،

و سپاس و ثنای بی حد بر آستان صفات بی همتای احدیت که در کمال رافت و در نهایت عطوفت رخصت سخن گفتن بر بندگان خود عطا فرموده است.


سلام و شروع مجری صحنه :از فریبا علومی یزدی :

همرازان، هم نفسان درود و سلام تان باد.

سلام بر تو که خود را باور داری، سلام بر اندیشه توانای تو، سلام بر دستان خلاق و سازنده ات،

سلام بر پای استوارت که تا انتهای ایستادگی ایستاده است ؛ تو را می ستایم و دستان پر مهرت را می فشارم.


سلام و شروع مجری صحنه :از فریبا علومی یزدی :

به نام خداوند لوح و قلم حقیقت نگار وجود و عدم

به نام فرمانروای اقلیم هنر و سلام بر شما هنرمندان صاحب قلم ، حضور سرشار از محبت و مودت شما را در مراسم اختتامیه اولین جشنواره ی ............... را ارج می نهیم و گرامی می داریم.


سلام و شروع مجری صحنه :از فریبا علومی یزدی :

سلام و عرض شاد باش داریم خدمت شما عزیزانی که با دستان مهربانتان مأمنی می سازید سر شار از اخلاص ، شما برگزیدگانی که در کلاس ایثار درس سخاوت می دهید ، شما نازنینانی که سعادتمندان دنیا و آخرتید ، شما خوبانی که انسانیت را تفسیر می کنید و در صحیفه ی دلهایتان وفاداری و از خود گذشتگی را رقم زده اید.

درودی پر آفرین بر شما که با یاری سبزتان اندیشه ها را بارور می سازید ; دستان گرمتان را می فشاریم و حضور ارزشمندتان را گرامی می داریم .

اهدافتان پایدار و گامهایتان استوار باد

اندیشه تان رفیع و مقامتان منیع باد


سلام و شروع مجری صحنه :از فریبا علومی یزدی :

سلام ای نیک مردان خدایی عزیزان دیار آشنایی وطن ، چشم انتظار آفتاب است امید یاری سبز بهار است

شما که جلوه های پاک عشقید نکو مردان و سردار بهشتید ز یاری شما دلشاد گشتیم به احسان شما آباد گشتیم

ز دستان شما ایران مصفاست وجود پاکتان مانند دریاست خدایا ! خیرین را شاد گردان زمین از فیضشان آباد گردان


سلام و شروع مجری صحنه :از فریبا علومی یزدی :

درود بر پیشگاه مقدس حضرت ولی عصر ( عج )

درود بر روان پاک بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران امام شهدا و شهدای انقلاب اسلامی

درود و سلام بر مقام معظم رهبری و آرزوی طول عمر با عزت و پربرکت برای آن بزرگوار .

بزرگواران درود و سلامتان باد. سلامی چون رویهای روشن تر از آقتاب روز و درودی به تجلی ذوالجلال گشته پیروز نثارتان باد.


سلام و شروع مجری صحنه :از فریبا علومی یزدی :

به نام آن والایی که شعله عشق را در فانوس سینه پر مهر مادری روشن نمود و بارور ساخت.

سلام بر سرور بانوان جهان، عطای خداوند سبحان، کوثر قران، همتای امیر مومنان و الگوی بی بدیل تمام جهانیان حضرت فاطمه زهرا(س) . سلام بر زنان و مادران عاشق و مشتاق سلام بر تو ای مادر مهربان که عمرت وفاست ، مهرت دنیاست ،قلبت صفاست، و در نگاهت محبت هاست.

تو را می ستایم و دستان پر مهرت را می فشارم.

میلاد مسعود زهرای مرضیه(س) و روز خجسته زن را به زنان عالم اسلام و نیز محبان و رهروان راه آن بانوی همام ، تبریک و تهنیت عرض می نماییم.

نور در تلویزیون؛ این قسمت:

براى دستيابى به توازن قابل قبول در نورپردازى بايد روشنائى نسبى چراغ‌ها را کنترل کرد. اين کنترل به طرق مختلف انجام مى‌شود:
- با نوع و توان چراغ انتخاب شده
- با تنظيم فاصلهٔ چراغ تا موضوع
- با استفاده از پراکنده‌ساز‌هاى نور
- با تغيير تمرکز نور (نقطه‌اى کردن نور يا پراکنده کردن نور)
- با انتخاب چراغ‌هائى از يک مجموعه نور چندچراغه
- با استفاده از ديمر (کاهنده) براى کنترل شدت نور
اگر چه بدون ديمر نيز مى‌توان به پرداخت نورى مؤثر دست يافت اما بهبود کيفيت تکنيکى و هنرى نورپردازى به امکانات کامل کنترل نور نياز دارد تا مقادير نوردهي، توازن نوري، تنظيم چراغ‌ها براى صحنه‌هاى مختلف و پرداخت حالت‌هاى صحنه تحت کنترل باشد.
 

- ابزار کنترل نور شامل:
ديمرهاى تايريستور (يکسوساز با کنترل - سيليکون - SCR) عموماً براى کنترل چراغ‌هاى تنگستن يا کوارتز به‌کار مى‌روند. اين ديمرها در نمونه‌هاى نسبتاً ارزان و با امکانات قابل حمل در دسترس هستند. کارآئى آنها زياد و کنترل بسيار ساده است؛ وظيفهٔ ديمرها ايجاد تغيير در روشنائى (شدت نور) چراغ‌ها در محدودهٔ امکانات دستگاه است.
تايريستور وسيله‌اى نيمه‌هادى است که جريان ورودى چراغ را بر اساس 'تپه‌هاى راهنما' که به آن وارد شده کنترل مى‌کند. عملکرد ديمر‌هاى قديمى اشکالاتى را از جمله 'صداى چراغ' (ارتعاش فيلامان با صداى زياد) يا القاء صوتى در ميکروفن‌ها پديد مى‌آورد. اما با تحول ابزارهاى مربوط به ديمرها چنين اشکالاتى ديگر وجود ندارد.
روش‌هاى کاهش - افزايش الکتريکى که با سيستم‌هاى مقاومتي، انتقالى و واکنشى عمل مى‌کنند پيشرفت بسيار داشته است و کاربردهاى فراوانى در استوديوهاى تلويزيونى يافته‌اند.
 

- ميز کنترل نور (ديمر)
اصولاً قطع و وصل منفرد يا جمعى چراغ‌ها و تنظيم شدت نور آنها به‌طور منفرد يا دسته‌جمعى با ميز کنترل نور انجام مى‌گيرد. به‌طور مثال، ممکن است نورپرداز چند درصد از نور کامل يک چراغ را مورد استفاده قرار دهد. از اين‌رو در کنار دسته‌‌هاى فيدرميزديمر شماره‌هائى از ۰ تا ۱۰ نوشته شده است (شمارهٔ ۰ خاموشى چراغ و شمارهٔ ۱۰ نور کامل آن را نشان مى‌‌دهد). معمولاً دسته‌هاى فيدر در حدود عدد ۷ قرار مى‌گيرند تا اولاً در صورت نياز به نور بيشتر بتوان شدت بيشترى را انتخاب کرد و ثانياً با تمرکز شدت معمولى نور چراغ عمر آن را طولانى‌تر کرد.
ميزهاى ديمر کوچک قابل حمل و نقل هستند و غالباً به‌وسيلهٔ چرخ روى کف استوديوها حرکت مى‌کنند. ميزهاى نور پيچيده‌تر، از تکنيک‌هاى ديجيتال استفاده مى‌کنند و مى‌توانند اطلاعاتى مثل شدت‌هاى نسبى و زمان خاموش و روشن شدن چراغ‌ها را در حافظهٔ خود نگاه دارند. در زمان مورد نظر اين اطلاعات به‌طور دستى يا فشار يک کليد قابل استفاده است. به‌طور خودکار نيز مى‌توان فرمان‌هاى اجرائى را از کارت‌هاى اطلاعات يا نوار صوتى به ميز نور منتقل کرد.

برنامه‌ها با حضور مخاطبان

جولین وریکر، مجری بی‌بی‌سی، در این نوشته تجربیات خود را در ارتباط با برنامه‌های تلفنی با شما در میان می‌گذارد.
رمز موفقیت یک برنامه تلفنی این است که موضوع و سوالات درست تنظیم شود.
سوال باید کوتاه و روشن باشد و بر خلاف آنچه در گذشته به خبرنگاران آموزش داده شده، جواب به سوال‌ها باید "بله" یا "خیر" باشد.
دو سوال "آیا وقت کناره‌گیری 'فلان مقام' فرا رسیده؟" یا "آیا پیروزی در - به اصطلاح - جنگ علیه تروریسم نزدیک است؟" مثال‌های خوبی است
با چنین سوال‌هایی، دست شما برای پرسیدن سوالات تکمیلی بعدی باز است و می‌شود اگر کسی که روی خط است مایل باشد بحث را به مسیرهای مختلفی برد. در عین حال این سوال‌ها بحث را همچنان روی موضوع برنامه متمرکز نگه می‌دارد.
البته واضح است که با سوالاتی که جواب بله یا خیر دارند شما باید آماده باشید که با کوتاه‌ترین جواب ممکن مواجه شوید که در این صورت سوال بعدی شما "چرا؟" خواهد بود، و به همین ترتیب برنامه را ادامه می‌دهید.
سخت‌ترین بخش کار پیدا کردن اولین کسی است که به برنامه شما تلفن می‌کند. از تکرار دوباره و چندباره راه‌های تماس با برنامه ابایی نداشته باشید.


:: اولین تماس‌گیرنده
او را به سرعت روی خط بفرستید. یک قانون نانوشته در مورد برنامه‌های تلفنی وجود دارد که می‌گوید "به محض اینکه اولین تماس‌گیرنده روی آنتن بیاید، تماس‌های بعدی حتماً به دنبالش خواهد آمد". بیشتر آدم‌ها قبل از اینکه تلفنشان را بردارند و تماس بگیرند، کمی جرأت لازم دارند ولی وقتی می‌شنوند که دیگران این کار را کرده‌اند، معمولاً برای این کار انگیزه پیدا می‌کنند.
حتی اگر اولین کسی که به برنامه زنگ می‌‌زند بهترین و فرهیخته‌ترین کسی نباشند که در بحث شرکت می‌کند، از اینکه هیچکس با برنامه تماس نگیرد بهتر است. پس خطر کنید و حتی اگر چند مهمان در استودیو برای شروع بحث دارید، برنامه را با کسی که زنگ زده شروع کنید. بعد از او می‌توانید مهمانان برنامه را وارد بحث کنید.
اگر در یک برنامه تلفنی مهمانان مختلفی داشته باشید، برنامه جالب‌تر می‌شود و کمتر قابل پیش‌بینی خواهد بود.
زمانی بود که در برنامه‌ها دو مهمان در استودیو می‌نشستند و از قبل می‌دانستید که در مورد سوژه مورد بحث، نظری مخالف هم دارند و همین.
استفاده از این روش شاید هنوز در برخی شرایط خوب باشد ولی درباره بسیاری از موضوعات بیشتر از دو نظر متضاد وجود دارد.
در نتیجه بهتر است برای حدود بیست دقیقه اول برنامه یک مهمان داشته باشید و بعد مهمان دیگری را جایگزین او کنید. مدتی فقط با یک نفر برنامه را ادامه دهید و یا شاید برای مدتی کسی را نداشته باشید و بعد سه نفر را روی خط بیاورید.
خوبی این کار این است که هیچ قاعده مطلقی در آن وجود ندارد. آمدن یک مهمان جدید می‌تواند دوباره شنوندگان را به تماس گرفتن به برنامه ترغیب کند.
اگر بعد از نیم ساعت از شروع برنامه این کار را بکنید این احتمال بیشتر می‌شود که گروه کاملاً تازه‌ای از شنونده‌ها با برنامه تماس بگیرند.
لحن شما خیلی مهم است و هر چه برنامه‌های بیشتری اجرا کنید، مخاطب شناخت بیشتری درباره شما و سبک کارتان پیدا می‌کند.
کسانی که با برنامه تماس می‌گیرند نباید انتظار داشته باشند که بدون هیچ بحثی بتوانند نظرشان را بگویند. در عین حال آن‌ها سیاستمداران ورزیده نیستند و در نتیجه نباید آن‌ها را وارد بحث‌های خیلی پیچیده کرد.
البته قاعده خاصی در این زمینه وجود ندارد و قضیه تا حد زیادی به ارزیابی شما از موقعیت بستگی دارد. بعضی‌ها بدشان نمی‌آید بحث کمی داغ شود. بعضی دیگر با کوچک‌ترین مخالفتی ساکت می‌شوند. در هر صورت همیشه نمی‌توانید مطمئن باشید که تصمیم درستی گرفته‌اید.
آماده باشید تا بعضی‌ها از شما دلخور شوند و عواقب آن را بپذیرید. همینطور آماده باشید که بخاطر اینکه به مردم اجازه می‌دهید با مدارک و شواهد اندک ادعاهای بزرگی مطرح کنند، از شما انتقاد شود. شما اطلاعات کافی برای بحث با همه را ندارید. ولی مطمئن باشید همیشه یکی از شنوندگان شما هست که آنچه را شما نمی‌دانید می‌داند و در این عصر ارتباطات خیلی طول نمی‌کشد که این را به شما بگوید. به این صورت معمولاً تعادل دوباره برقرار می‌شود.
شما یادداشت‌هایتان را خوانده‌اید و به قول معروف تکالیفتان را انجام داده‌اید. درباره استدلال‌های مختلفی که ممکن است در برنامه بشنوید فکر کرده‌اید و بعد کسی روی خط می‌آید و فحش می‌دهد، به کس دیگری تهمت می‌زند، یا راه دیگری برای خراب کردن برنامه شما پیدا می‌کند. احتمال چنین اتفاقی همیشه هست.
برای چنین شرایطی جملاتی را آماده داشته باشید. اگر به نظر می‌رسد که کسی در حال تهمت زدن به کس دیگری است، حرفش را قطع کنید و چیزی شبیه این بگویید: "خب، آقای فلانی اینجا نیست تا از خودش در برابر این اتهام بخصوص دفاع کند. ما هم راهی برای بررسی درستی حرف‌های شما نداریم. به همین دلیل من مجبورم صحبت شما را قطع کنم و برنامه را ادامه دهم."
اگر کنترل صدا با شماست، به آرامی صدای تماس گیرنده را قطع کنید. اگر مدیر استودیو مسئول این کار است، از او بخواهید این کار را انجام دهد.
در مورد ناسزاگویی صحبت را قطع کنید و چیزی شبیه این بگویید: "ببخشید که حرفتان را قطع می‌کنم ولی متوجه هستید که بعضی از شنوندگان ما ممکن است از شنیدن آنچه الان گفتید دلخور شوند. در نتیجه مجبورم برنامه را ادامه بدهم و تماس‌گیرنده بعدی را روی خط بیاورم."
شما باید از شنوندگان به خاطر این اتفاق عذرخواهی کنید. تا آنجایی که به آن‌ها مربوط می‌شود، این بی‌بی‌سی است که زبان ناشایست را به خانه آن‌ها آورده است. سیاست بی‌بی‌سی در مورد استفاده از زبان ناشایست را به یاد داشته باشید. همچنین فراموش نکنید که در برنامه‌های پخش زنده چطور باید با این اتفاقات مواجه شد.
سعی کنید دستپاچه نشوید. اگر معقول و مسلط به نظر برسید توجه کمتری به اشتباهات جلب خواهد شد و برنامه مسیر طبیعی خود را طی می‌کند.

خبر در موبایل

 

نوشتن خبر و تولید مطلب برای موبایل مهارت خاص خود را می‌طلبد. از نقاط قوت اصلی موبایل یکی این است که همیشه همراه مخاطب است و کارهای مختلفی می‌شود با آن کرد. ولی برای استفاده حداکثر از این قابلیت‌ها شما باید محدودیت‌های موبایل را هم بشناسید.
اندازه صفحه یکی از این محدودیت‌ها است. حسن مللا، تهیه‌کننده بخش سواحیلی در بی‌بی‌سی، می‌گوید شما باید سبک نوشتن را با این محدودیت‌ها وفق دهید.
یعنی خبرهایتان را کوتاه نگه دارید. تک تک کلمات را با فکر انتخاب کنید و قبل از شروع به نوشتن به طرز نوشتن خبر خوب فکر کنید.
به این ترتیب به اعتقاد حسن "شما می‌توانید کلمات درست را انتخاب کنید، خبر را بفهمید و تا هر چقدر بخواهید با کلمات بازی کنید."
"برای خبری که مخصوص موبایل نوشته می‌شود شما باید خبر را تا می‌شود کوتاه بنویسید."
صفحه اکثر موبایل‌ها کوچک است. در نتیجه شما باید از زبانی ساده استفاده کنید که به آسانی قابل خواندن و فهمیدن باشد. به علاوه استفاده از زبانی ساده کمک می‌‌کند که مخاطب شما از سراسر جهان راحت‌تر خبر را بفهمد. حسن می‌گوید: "کاربران می‌توانند در افغانستان، عراق، آفریقا یا آمریکا باشند. همه آن‌ها باید بتوانند مطلب شما را بفهمند."
وقتی خبری می‌نویسید که قرار است در موبایل منتشر شود، یادتان باشد هر چه مطلبتان کوتاه‌تر باشد بهتر است.
وقتی برای سایت می‌نویسید، می‌توانید تا بیست پاراگراف، و یا حتی بیشتر بنویسید ولی بیست پاراگراف برای صفحه موبایل خیلی زیاد است. پس دقت کنید:

  • خبر را در صد کلمه، یعنی چهار تا پنج پاراگراف بنویسید

  • صفت‌ها را حذف کنید

  • از اسامی مخفف استفاده کنید

تیتر باید ساده و گیرا باشد. به این ترتیب است که می‌توانید توجه خواننده را جلب کنید.
اندازه ایده‌آل برای تیتر ۳۸ کاراکتر است. اگر تیتر از این طولانی‌تر شود در صفحه موبایل دو خطی می‌شود و این خوب نیست. سعی کنید تیتر دو خطی نداشته باشید که بشود آن را روی موبایل راحت خواند.
بخشی از خبری که می‌نویسید از طریق ‍ پیام کوتاه تلفنی (اس ام اس) به مخاطب فرستاده می‌شود. این پیام‌های کوتاه تلفنی شامل تیتر و خلاصه خبر است. آن را ساده و کوتاه نگه دارید.
حسن می‌گوید: "در بی‌بی‌سی سواحیلی ما در نوشتن سرخط و خلاصه خبر از ۱۴۰ کاراکتر استفاده می‌کنیم."
یادتان باشد که می‌توانید خبر را با حذف صفت‌ها و استفاده از نام‌های مخفف کوتاه کنید.
نقل‌قول‌ها بسیار مهمند ولی این هم مهم است که یادمان باشد تنها نقل‌قول‌های کوتاه به درد صفحات کوچک موبایل می‌خورد. از نقل‌قول‌های طولانی و کشدار دوری کنید. فقط از نقل‌قول‌های کوتاه، آن هم در جای ضروری استفاده کنید. برای همین نقل‌قولی را انتخاب کنید که جالب و مختصر باشد و در جایی آن را استفاده کنید که حداکثر تاثیر را داشته باشد.
کلماتتان را به دقت انتخاب کنید تا خبر تحریف نشود.
شما هیچ وقت نمی‌دانید چه کسی قرار است خبر شما را بخواند. ممکن است خواننده خبر شما در آفریقا، افغانستان، آمریکا و یا اروپا باشد.
پس آن را طوری بنویسید که برای همه مردم جهان قابل فهم باشد. برای اینکه خبر شما را مخاطبانی از چهار گوشه جهان بخوانند و بفهمند، از کلمات تخصصی استفاده نکنید و سعی کنید کلماتی به کار ببرید که خواننده در درک معنی آن دچار اشتباه نشود.
غلط به آسانی از زیر دست شما در می‌رود. برای همین لازم است مطلبتان را دوباره و چندباره بخوانید. وقتی اشتباهی منتشر شد دیگر برای تصحیح آن خیلی دیر است و تمام دنیا خبر شما را اشتباه خوانده است. حسن می گوید: "اشتباه را قبل از اینکه خبر چا‍پ شود تصحیح کنید."
به هر زبانی که می‌نویسید، در خبرتان از گویش‌های محلی استفاده نکنید. کلماتی که انتخاب می‌کنید و شکلی که از آن‌ها در نوشته استفاده می‌کنید می‌تواند در زبان یا گویش خودتان معنای دیگری داشته باشد. ممکن است این به نظرتان خیلی پیش پا افتاده باشد ولی برعکس بسیار مهم است و باید آن را همیشه به یاد داشته باشید.
نوشته خود را با دیدی انتقادی بازخوانی کنید. از خودتان بپرسید آیا مردم کنگو و کنیا هم می‌توانند مطلب شما را به همان خوبی بفهمند؟ همه کسانی که مطلب شما را می‌خوانند باید آن را درست بفهمند.

گزارش رو به دوربین

مردم می‌خواهند شما همان جایی باشید که خبر هست و از همانجا به آن‌ها گزارش دهید.
دیوید شوکمن، گزارشگر محیط زیست و علوم در این باره بیشتر توضیح می‌دهد:
"استفاده از گزارش رو به دوربین معمولا بهترین راه برای چنین کاری است. ولی این روش کاربردهای دیگری هم دارد. از گزارش رو به دوربین می‌توانید برای نشان دادن موقعیت زمانی و مکانی و یا اهمیت یک موضوع استفاده کنید."
دیوید موارد زیر را توصیه می‌کند:

  • به این فکر کنید که کجا در گزارش برای حضور شما مناسب‌تر است. مثلاً، می‌توانید از این فرصت برای نشان دادن ارتفاع، بزرگی یا ابعاد چیزی در گزارش خود استفاده کنید.

  • همیشه به دوربین نگاه کنید. اگر به جای دیگری نگاه می‌کنید حتماً برای این کار دلیل داشته باشید.

  • از میکروفون استفاده کنید تا مجبور نباشید فریاد بزنید مگر اینکه مخصوصاً بخواهید سر و صدا و شلوغی دور و برتان را نشان دهید.

  • همانطور که با یک دوست صحبت می‌کنید، از زبان گفتاری استفاده کنید.

  • از قبل برای خودتان نوشته آماده نکنید، در عوض به یک شروع و پایان خوب و کلمات کلیدی که می‌خواهید استفاده کنید فکر کنید.

  • فقط وقتی لازم است راه بروید، وگرنه ثابت بایستید؛ از حرکت برای بیان ارتباط یا تضاد دو یا چند فضا، موضوع یا چشم‌انداز استفاده کنید.

  • از اشیاء موجود در محل استفاده کنید؛ بعضی وقت‌ها در دست گرفتن چیزی مثل یک سیب یا یک سنگ می‌تواند به شما کمک کند تا نکته‌ای پیچیده را به سادگی توضیح دهید.