چطور تلویزیون سه بعدی کار میکند؟
در این عینکها لنز قرمز تمام نورهای قرمز را که از طرف تلویزیون گسیل میشوند، جذب میکند، به این ترتیب تصاویری که از این لنز دیده میشوند دارای رنگ قرمز نیستند. لنز قرمز رنگ هم همین کار را انجام میدهد.
چشمی که پشت لنز قرمز است تنها تصاویر آبی را میبیند و چشم دیگر که پشت لنز آبی است تصاویر قرمز را میبیند. در این حالت هر چشم قادر است تنها یک مجموعه تصویر را ببیند به همین دلیل هم مغز به اشتباه میافتد و فکر میکند که هر دو چشم تصاویر یکسانی را میبینند.
در این حالت محل فوکوس برای هر دو چشم ثابت است ولی تقعری که هر چشم به خود میگیرد متفاوت است، همین امر باعث به وجود آمدن توهم عمیق بودن تصاویر میشود.
امروزه فنآوری دیگری به عینکهای Passive اضافه شده که از لنزهای پلاریزه استفاده میکند.
اگر به صفحه نمایشی که از این فنآوری استفاده میکند نگاه کنید، تصاویر نامفهوم و چند رنگی را میبینید. عینکهای Passive این فنآوری بعضی شعاعهای نوری که در جهات خاصی گسیل میشوند را فیلتر میکند و تنها نورهای پلاریزه از لنز این عینکها عبور میکند. به همین دلیل هم هر چشم تصاویر خاصی را میبیند.
عینکهای Passive پلاریزه به این دلیل که رنگ تصاویر را تحت تأثیر قرار نمیدهند از طرفداران بیشتری برخوردارند. البته استفاده از این فنآوری بیشتر در سینما رایج است چرا که اگر بخواهید این فنآوری را در منزل به کار ببرید، برای هر بار استفاده از این عینک باید یک فیلتر پلاریزه روی صفحه تلویزیون قرار دهید.
²عینکهای Acitve
در سالهای اخیر متخصصان روشهای دیگری علاوه بر عینکهای Passive برای دیدن تصاویر سه بعدی طراحی کردهاند. در این روش نیاز به استفاده از عینکهای مخصوص هست ولی لنز این دوربینها دارای رنگ یا فیلتر خاصی نیست.
مکانیزم کار این عینکها برپایه ایجاد تاٰخیر در زمان دیدن تصاویر توسط هر چشم است
این عینکها از صفحات کوچک LCD برای ایجاد تصاویر سه بعدی استفاده میکنند. هر قسمت از عینک دارای حسگرهای فروسرخ است که به صورت بیسیم با تلویزیون ارتباط برقرار میکند.
زمانی که تصویری برروی صفحه نمایش ایجاد میشود، هر لنز این عینک تصویر مشابهی را ایجاد میکنند با این تفاوت که در نمایش تصاویر برای هر چشم تاٰقیر وجود دارد.
در حقیقت هر کدام از لنزها بین حالت شفاف و غیر شفاف تغییر حالت میدهند. زمانی که تصویر لنز راست برروی صفحه نمایش داده میشود، لنز چپ تاریک میشود و برعکس. این تغییر با سرعتی بالا رخ میدهد که چشم انسان قدرت تشخیص آن را ندارد.
این فنآوریها سالهاست که توسط دانشمندان طراحی شدهاند ولی تنها چند سالیاست که علم روز قدرت پیاده سازی آنها برروی تلویزیونهای LCD و پلاسما را دارد.
²تلویزیونهای سه بعدی (3D Ready Televisions)
نمیتوان از هر تلویزیونی انتظار تولید تصاویر سه بعدی را داشت.
اکثر کاربران ترجیح میدهند تلویزیونهای سه بعدی خریداری کنند که از قبل سیستم پخش سه بعدی برروی آنها نصب شده باشد.
این تلویزیونها به دو صورت موجود هستند. یک سری تنها قابلیت پخش تصاویری را دارند که به صورت سه بعدی ضبط و پخش میشوند، این در حالی است که سری دیگری از تلویزیونها میتوانند هر تصویری را به صورت سه بعدی نمایش دهند.
این روزها بیشتر تلویزیونهای سه بعدی ترکیبی از نمایشگرهای LCD-LED با کیفیت HD هستند و بیشتر فیلمهای سه بعدی نیز با توجه به حجیم بودن، برروی دیسکهای بلو-ری عرضه میگردند
اطلاع رسانی درحیطه های رسانه- مدیریت- تکنولوزی آموزشی-ورزش واجتمایی-مهمترازهمه ارتباط با دوستان قدیمی وهمکلاسیهای دوران تحصیل- دانشجویان رشته تکنولوزی آموزشی و اساتید رشته های روانشناسی - ارتباطات -تربیت بدنی- علوم تربیتی و...............